FANDOM


To Opowiadanie jest autorstwa Kleruśny.


Awangarda. Roz.IV "Ognista ciemność"Edytuj

Noc. Spoglądałem w niebo, jakby stamtąd miała spaść jakaś nieoczekiwana rzecz. Myślę nad wszystkim, co zdarzyło się dzisiaj około południa. Śmierć niewinnych, płonące budynki, o wszystkim myślę niepotrzebnie. Wypytałem o wszystko tego chłopca. Miał na imię Tom Varle, pochodzi ze wsi obok. Jego rodziców spotkała taka sama kara jak moich. Też cudem udało mu się uciec z rąk wojska niemieckiego. Akurat teraz śpi jak niemowlak w swoim łóżku w przedsionku. Wstałem i wszedłem do domu też się przespać.


Obudziłem się wcześnie rano. Na oko była to dziewiąta godzina. Wstałem i poszedłem pozbierać drewna na opał. Tom i mój pies, Rzezimieszek jeszcze spali, więc była to dobra pora na poszukanie czegoś.

Ruszyłem w stronę lasu, starałem nie nadepnąć na żadną z gałęzi. 'Las jest piękny o tych porach' - pomyślałem spoglądając na korony drzew. Nagle, usłyszałem coś za sobą, byłem już troszkę głębiej lasu. Obróciłem się myśląc, że to Rzezimieszek. W jednej chwili serce mi ze strachu zamarło. 

Stała za mną mała dziewczynka. Wyglądała na dziewięć lat. Miała czerwone oczy jak i włosy. Strój miała odświętny, czyli biała sukienka i czarne buty.

- Cześć - przywitałem się - Co Cię tu sprowadza?

- Wynoś stąd dupę - syknęła do mnie - macie czas do północy, albo zginiecie.

- Coo? - spytałem nie dowierzając, ale w tym samym czasie zaczęła wrzeszczeć piskliwym głosem, aż mnie uszy zabolały - Co to do ch*lery?

Zniknęła. Po prostu, już jej nie było. Ze strachu o swoje zdrowie wziąłem szybko drewno i uciekłem do domu. Gdy wszedłem zobaczyłem Rzezimieszka już na nogach i karteczkę na stole:

"Widzę, że poszedłeś pozbierać drewno na opał, dobrze. Ja pozbieram trochę jedzenia i przejdę się na zwiady. Widzimy się wieczorem."

-Tom

'Żebyś przeżył' - zmartwiony poszedłem z pieskiem na spacer.


Około dwudziestej wieczorem siedziałem wraz z Tomem rozmawiając o dzisiejszych zdarzeniach.

- Nigdzie, nikogo nie było, więc mamy wolny teren. - opowiadał Tom

- Mam taką nadzieje. - rzekłem - Słuchaj, dzisiaj w lesie spotkałem małą dziewczynkę, która mówiła, że jeśli stąd nie uciekniemy, zginiemy marnie.

- I Ty w to wierzysz? - zakpił Tom - To tylko słaby żart.

- Ta, tylko że po chwili ta dziewczynka zniknęła.

Tom rzucił na mnie pytające spojrzenie, które świadczyło o tym, abym mu to wytłumaczył, Lecz zaraz szturchnął mnie i pokazał na drzewa za mną. Stała tam ta sama dziewczynka.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki