FANDOM


To Opowiadanie jest autorstwa Atlantycki.


-Nie chciałem cię obudzić... - szepnął Kacper do Julii, budząc mnie.

-Dobra tam...- odpowiedziała mu Julia, po czym wyszli trzaskając drzwiami, co obudziło resztę. Przez chwilę siedzieliśmy w ciszy, gdy Diana wyjęła spod poduszki butelkę z piwem.

-Wypijemy na zgodę?

Zaproponowała. Jak widać alkohol był czymś czego akurat Lucy brakowało, ponieważ zgodziła się odrazu. Mało jednak to dało Dianie, bo piliśmy nadal w ciszy, a jedna butelka to za mało, aby trzeba było "po imprezie odpoczywać". Sytuację uratowała Ange:

-Zagrajmy w butelkę!

Wszyscy się zgodzili... nawet Lucy, ale ona chciała zaczynać. Wypadło na Dianę... Lucy jak widać o to chodziło, ponieważ diabolicznie się uśmiechnęła.

-Twoim zadaniem jest... Polizać mój trampek od spodu!

Diana zgodziła się bez zastanowienia i bez emocji, jednak gdy zobaczyła spód trampka Lucy powiedziała:

-A nie ma takiego bez żyletki?

Lucy wyraźnie niezadowolona dała Dianie drugi trampek... Diana wykonała zadanie i sama zakręciła butelką. Wypadło na Lucy... Teraz Diana uśmiechnęła się tak samo jak jej "oryginał"...

-Zemszczę się za tę żyletkę, ale ja będę sprytniejsza!

Powiedziała Diana, po czym dodała:

-Musisz pocałować Kapłana!

Lucy spojrzała na mnie z obrzydzeniem, a Diana dodała:

-Z języczkiem!

Dziewczyna prawie się porzygała...

-Z-zrobię to... nie będę gorsza od mojej podróbki... A ty Kapłan nawet nie próbuj się odzywać! Bo zjesz moją wczorajszą kolację...- powiedziała Lucy. Po dłuższej chwili zaczęła mnie całować, krótko i na temat. Potem spojrzała na mnie... Teraz dopiero zobaczyłem, że ma takie piękne czarno-diamentowe oczy... Głębokie jak... jak... Yyy dobra, ale co ja piszę?!? Mam swoje zasady, a ona mnie nawet nie lubi... a to jest oczywiste! Po co ja to piszę? Przecież nie musicie tego wiedzieć! Kontynuujmy: Nasze "Gapienie się" przerwała Ange:

-Czyli się pogodziliście tak?

Oboje dobrze zrozumieliśmy o co jej chodzi... Na szczęście przed niezręczną rozmową uratowali nas Kacper i Julia, którzy przynieśli jedzenie. Diana i Ange nie mogły przy nich kontynuować tematu... Jednak nie mogły też powstrzymać uśmiechu. Tak jak zresztą ja i Lucy, jednak my nie "śmialiśmy się" tylko "się uśmiechaliśmy"...

Po śniadaniu poszliśmy na dwór. Ja, czekałem tylko, aż piwo mi się odezwie i poszedłem się wysikać. Spotkałem po drodze Izę.

-No to teraz dowiem się czegoś? - zapytałem.

-Kacper jest niedokończonym "Nad-człowiekiem". Wy też mięliście się nimi stać... jednak przez jego ucieczkę, projekt został zamknięty, a miasto zostanie zniszczone razem z "mieszkańcami". Jednak nadal jest nadzieja, Mogę was uratować. Za dwa dni przyleci helikopter po ocalałych. Pomogę wam się na niego dostać. Tylko nie mówcie nic Kacprowi. - Powiedziała Iza.

-Oczywiście... a ty też jesteś "Nad-człowiekiem"?

-Ja jestem "Nad-człowiekiem-idealnym" (powiedziała Iza z ironią). Uznali jednak, że jestem zbyt niebezpieczna... Tacy jak my regenerują swój organizm w kilka sekund. Nasz ból jest o wiele zmniejszony... Niestety większość traci głowę albo... zmienia się w "stopione zombiaki" Wedle badań tylko ja i Kacper mamy zadatki na "Nad-ludzi--idealnych", jednak on już zaprzepaścił swoją szansę... jedyne co ma, to niewrażliwość na jakikolwiek ból... nawet czyjś... Po jakimś czasie, to zaczyna narastać. U mnie też, dlatego chce wam pomóc dopóki mam jakiekolwiek współczucie... A teraz kończ już sikać, bo ile można czekać... - Zażartowała Iza...

Gdy dołączyłem do gromadki zobaczyłem, że Diana biegnie w kierunku "Stopionej twarzy", a Lucy próbuje ją zatrzymać, pomogłem jej. Wtedy Kacper coś jej powiedział, ale nawet mnie to nie obchodziło... myślałem tylko o tym co powiedziała mi Iza... do momentu, aż Lucy powiedziała:

-Nawet nie myśl o naszym pocałunku, jasne!

-C-co? aha... jak chcesz...

odpowiedziałem z obojętnością.

-A co, nie podobało ci się? Lucy nie umie całować? - wtrąciła się Diana...

-Co?!? Ja nie umiem?! JA!?! Kapłan, powiedz jej, że się myli!

-Że się myli...- powiedziałem półżartem... Wtedy Diana zaczęła się śmiać, co wręcz zagotowało Lucy.

-Jak tamto ci się nie podobało, to zobaczymy co z tym! - po czym zaczęła mnie całować... tym razem długo... po czym spojrzała na mnie z lekkim uśmieszkiem, który zaraz jej zszedł.

-Jak to ci się nie podobało, to jesteś mnichem! - powiedziała Diana, na co ja po dłuższej chwili odpowiedziałem:

-Nie umiem opisać tego pocałunku...

Wtedy usłyszeliśmy dźwięk przecinania gardła... Kacper wrócił i nawet nie widząc zmiany scenerii, powiedział:

-Zabiłem go. Możemy iść dalej...

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki